woensdag 25 februari 2009

Focolare.net is vernieuwd

Net zoals een mens groeit en verandert, zo veranderen ook websites. Nu de website www.focolare.net al meer dan 7 jaar op internet staat, zijn de eerste kinderziektes er wel uit en hebben de makers van de website ook een duidelijker beeld over het doel van deze website. Na het overlijden van Chiara Lubich zijn veel mensen met ons in contact gekomen en dit heeft ons meer duidelijkheid gegeven over de manier van werken van het Focolare en hoe wij hiermee het beste om kunnen aan.

We kunnen vast stellen dat inmiddels een grote groep mensen, mannen en vrouwen, die lange tijd in de beweging actief waren, het Focolare hebben verlaten, altijd met veel pijn in hun hart. Mensen die 20 jaar of langer in het Focolare hebben gewoond, hebben ons geschreven en ons bezocht. Maar wie zijn wij? Waarom geen namen onder deze website? Heel eenvoudig omdat het niet om ons gaat. Het gaat alleen om de mensen die vele jaren in het Focolare zijn geweest en nu alleen staan. Wij brengen mensen met elkaar in contact op een veilige manier, zonder dat je je vrijheid verliest over je eigen handelen en je eigen privacy. Wij zullen nooit iemand vertellen hoe je heet, waar je woont, wie je bent. Als je dat wilt bekend maken, doe je het zelf, in je eigen tijd, op je eigen manier.

Wat we wel kunnen vertellen is, dat inmiddels mensen uit Italie, Scandinavie, Engeland, Argentinië, Amerika, Duitsland, België en Nederland en nog meer landen met ons in contact staan. Steeds horen we een heel persoonlijk verhaal, maar ook is er een rode draad. Mensen hebben na jaren eindelijk hun vrijheid terug gevonden en ze zijn gelukkig. Zij vertellen over de onvrijheid en manipulatie in de focolare beweging, die stuctureel is en niet het gevolg van een slecht functioneren van een enkeling die het Ideaal niet heeft begrepen. We horen dat mensen ook in God kunnen geloven, beter zelfs nu er niemand meer uit Rome elke dag belt om het gesprek met God te verstoren. Velen zeggen dat ze uit het Focolare moesten gaan om echt als Christen te kunnen leven en Jezus te volgen.

De tijd na het Focolare is moeilijk, maar het helpt als je er over kunt praten met mensen die hetzelfde hebben doorgemaakt en nog doormaken. Daarom nodigen we je uit om vrijblijvend en (indien gewenst) anoniem contact op te nemen met ons, via e-mail focolarenet@mail.com of via ons gastenboek. Het is niet de bedoeling dat we jouw verhaal op deze website zetten, ook al zul je hier inmiddels wel veel verhalen van anderen kunnen lezen. Wat je ons mailt blijft geheel prive en zal nooit zonder jouw toestemming worden gepubliceerd. Samen kunnen we ontdekken hoe je je leven weer op kunt pakken als je na je leven in de Focolare beweging weer op eigen benen staat.

Oorspronkelijke tekst is te vinden op: www.focolare.net

vrijdag 23 januari 2009

Brief van een ex-focolarina

Jaren loop je zelf met het idee dat je ‘gek’ bent en vraag je je af of er meer mensen zijn die deze gevoelens kennen bij zich zelf. En dan blijkt, dank zij de website, dat er een heleboel mensen zijn die dezelfde gevoelens hebben nadat zij de beweging de rug toe hebben gekeerd.

Al die mensen die twijfelen om de beweging te verlaten kan ik zeggen; er bestaat een leven na het focolare! Het is zelfs een geweldig leven. Je ervaart gebeurtenissen als waardevoller, je geniet des te meer van al dat gene wat er om je heen gebeurt. Dat komt omdat je je weer mens mag zijn, met een eigen ziel en eigen gevoelens. Zelfs met je eigen geld en eigen kleding, want alles is je immers afgenomen.

Iemand die de focolarebeweging niet kent zal bij dit schrijven denken; waar gaat dit over? Maar ik schrijf dit voor jou, in de zekerheid dat als jij dit herkent, je op het punt staat anders te gaan leven. Na al die jaren zonder focolare (ik ben er helaas in opgegroeid) loop ik nog wel vaak op een ding vast. Dat is onzekerheid. En daar is uitleg bij nodig want hoe dat zo is gegroeid? Sommige stappen vrijwillig in de beweging, vaak op iets oudere leeftijd, en sommige groeien er in op. Dan is een van de eerste dingen die je leert; je zelf op zij zetten om er voor de ander te zijn. Als er ruimte blijft voor jezelf is er geen ruimte voor God.

Op zich vind ik het goed dat je niet te egoïstisch moet leven, en ook aandacht moeten hebben voor je naasten. Je wordt daar een beter persoon van. Maar het gaat vele stapjes verder in de beweging. Iemand die ook al lang uit de beweging is vertelde mij een gebeurtenis tijdens ‘het uur van de waarheid’. (Dit is een tijdstip binnen de beweging waarin je vertelt wordt wat men goed of slecht aan jou vind). Die persoon heeft 3 uur lang alleen maar negatieve dingen over zich zelf aan moeten horen. Op het laatst was er toch ook nog iets positiefs te melden en dat was dat alles tegen die persoon gezegd kon worden, daar voor open stond. Dat die persoon na die uren helemaal kapot was deed niet ter zake, er was tenslotte ook weinig positiefs te melden. Het diepst van de mens wordt op die manier vertrapt.

Uiteindelijk ben je een leeg omhulsel die naar inzicht van de anderen weer gevuld kan worden met ‘hun’ inhoud. Je zou kunnen zeggen; maar daar was je zelf toch ook bij? Maar dit is een proces van jaren waarin je elke keer iets meer van je zelf wordt afgenomen en je gelooft werkelijk dat het goed is. Zo breng je ‘Jezus in het midden’, door jezelf compleet te verliezen. Je vergeet alleen dat ‘die ander’ ook maar een mens is en zeker niet vol is van de Liefde, maar zijn/haar macht misbruikt.

Er zijn soms ook complimenten. Goed gedaan hoor, en zo kom je misschien een stapje verder in de hiërarchie die er is binnen de beweging. Je hoort er bij. Maar om er bij te horen verlies je je zelf. Dat gene wat jou ontwikkelt tot een eigen persoonlijkheid moet onderdrukt worden. Dat hele kleine beetje wat daar nog van over is, zit gevangen in de leugens die over jou zijn verteld. Nu, jaren later, nadat ik de beweging de rug heb toegekeerd, ben ik uitgegroeid tot een volwassen zelfstandig persoon.

De mensen om mij heen zien in mij een mooi persoon die een eigen bijdrage kan leveren aan een betere wereld, nog veel meer als dat ik dat probeerde tijdens mijn jaren in de beweging. Maar wat een lange weg was dat om af te leggen. Veel tranen van onzekerheid, wie ben ik, mag ik wel bestaan, ben ik echt zo slecht. Ik heb veel tijd nodig gehad om te ontdekken wie ik zelf eigenlijk nog was en dat dat een prima mens bleek te zijn, maar de hersenspoeltechnieken van de beweging stonden daarbij wel in de weg. Honderden mensen kunnen tegen je zeggen dat je niet slecht bent en niets verkeerd hebt gedaan, maar de wond van onzekerheid moet heel langzaam helen.

Gelukkig heb ik veel lieve mensen om mij heen die in mij als mens geloven. Die van mij houden met alle beperkingen die ik heb en mij daar niet op ‘afrekenen’. Mensen die met mij mee huilen en lachen zonder dat ik hoef te veranderen. Ik sta er niet meer alleen voor en dat wens ik jou ook toe. Als jij diegene bent die dit leest en begrijpt en ook verlangt dat er van je gehouden wordt om wie je bent en niet omdat je dat gene doet wat van je verwacht wordt, dan kan ik je zeggen dat er een leven mogelijk is na het focolare.

Je zult je eigen weg vinden en gelukkig worden. En je hoeft je eigen ideaal niet te verliezen, je hoeft God niet te verliezen. Wat je wel zal verliezen zijn al die mensen die je jaren als je eigen familie hebt beschouwd of als je vrienden. Voor hun is het onacceptabel dat het goed gaat met je zonder de beweging. Daaruit kan je ook al op maken dat het hun niet gaat om jouw welbevinden, maar om het welbevinden van de ‘beweging’. Uiteindelijk zal je ervaren dat dat wat niet ‘echt’ is, je ook echt niet nodig hebt.

Er zullen mensen op je pad komen uit alle lagen van de bevolking die op hun manier veel meer voor je zullen gaan betekenen, met veel meer inhoud, dan dat je ooit binnen de beweging zal hebben ervaren en voor mogelijk hebt gehouden. Ik ben nu een completer persoon geworden en omdat ik beter voor mijzelf zorg, kan ik ook beter voor mijn naasten zorgen. Veel beter dan al die jaren dat ik bij de beweging was.

Mijn idealen blijven voor een betere wereld, maar helaas zullen wij ‘nooit een zijn’ binnen de beweging, want er spelen te veel andere belangen. Ik hoop van harte dat de vermoedelijke opvolgster van Chiara meer oog zal hebben voor de mens in de focolarini, want dat verdienen zij ten zeerste. Mijn hart gaat naar hun uit, omdat zij toch vooral proberen hun ideaal na te leven, zonder in de gaten te hebben dat zij zich zelf daarbij volledig verliezen en tot ‘marionetten’ worden gemaakt. Ik heb hierin denk ik wel recht van spreken, want ik was precies zo. Ik wens hun oprecht al het goede toe.

Een ex-lid van de Focolare beweging

donderdag 15 januari 2009

Welkom

Welkom op deze weblog van en voor ex-leden van de Focolare beweging. De weblog is gemaakt om mensen die het Focolare hebben verlaten een ontmoetingsruimte te bieden. Samen kunnen we ontdekken hoe je je leven weer op kunt pakken als je na je leven in de Focolare beweging weer op eigen benen staat